مقدمه | تولد یک ابزار نوآورانه در قلمروی هوشمصنوعی و جهانهای قابلکاوش
گوگل بهطور رسمی از Project Genie رونمایی کرده است، یک پروتوتایپ تحقیقاتی که با استفاده از فناوری هوشمصنوعی میتواند دنیاهای سهبعدی قابلکاوش بسازد؛ دنیاهایی که کاربران میتوانند با متن یا تصویر ورودی، محیطی بسازند و در آن حرکت کنند، پرواز کنند یا تعامل داشته باشند. این سیستم با استفاده از مدل پیشرفته Genie 3 و دیگر فناوریهای DeepMind کار میکند و برخلاف تولید تصویر یا ویدئو، محیطهای تعاملی و واکنشپذیر ایجاد میکند.
در نسخهی فعلی، دسترسی به این ابزار فقط برای مشترکین Google AI Ultra در ایالات متحده فراهم شده و بهصورت یک ابزار تحقیقاتی عرضه شده است، نه یک محصول نهایی برای بازی کردن.
چگونه Project Genie کار میکند | از متن تا دنیای قابلکاوش
کاربران ابتدا یک شرح متنی یا یک تصویر به مدل میدهند تا محیط موردنظر خود را تعریف کنند؛ سپس ابزار محیطی تولید میکند که میتوان در آن حرکت و تعامل کرد. این دنیاها دارای قوانین فیزیکی هستند و بهصورت لحظهای در پاسخ به اعمال بازیکن ایجاد میشوند، شبیه به یک بازی ویدئویی تعاملی ولی با تولید لحظهبهلحظه.
هر تجربه محدود به دورهای حدود ۶۰ ثانیه است و پردازش سنگین این فناوری باعث شده که در حال حاضر محدودیت زمانی وجود داشته باشد، اما گوگل قول داده این فناوری در آینده تکامل بیشتری خواهد یافت.
ویژگیهای اصلی | دنیای پویا، قابلویرایش و قابلترکیب
Project Genie از سه قابلیت اصلی پشتیبانی میکند: طراحی اولیهی محیط (World Sketching)، کاوش (World Exploration) و بازترکیب (World Remixing) دنیاهای ساختهشده. کاربر میتواند با تغییر ورودیها دنیای خود را اصلاح کند یا از دنیاهای دیگران الهام بگیرد تا نسخهی جدیدی بسازد.
اگرچه این ابزار بهعنوان یک بازی ویدئویی کامل قابلدیدن نیست، تجربهی آن بهگونهای است که میتوان محیطهای تعاملی، جنگلها، شهرها یا چشماندازهای تخیلی بسازد و در آنها حرکت کرد.
پیامدها و واکنشها | فناوریای که صنعت را تکان داد
با اینکه ابزار هنوز در مراحل آزمایشی است، تحلیلها نشان میدهند که پتانسیل بزرگی برای تغییر فرآیند طراحی بازیها دارد و میتواند نحوهی ساخت محتوای تعاملی را تحت تأثیر قرار دهد.
با این حال، منتقدان اشاره کردهاند که دنیاها هنوز خام هستند، با مشکلات فیزیکی، تأخیر در ورود فرمانها و محدودیتهایی که تجربه کامل بازی را محدود میکند.
